Sasiri 的个人资料☆⌒Ｙ⌒Ｙ"Í'm not ALONE anym...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
☆⌒Ｙ⌒Ｙ"Í'm not ALONE anymore"Ｙ⌒Ｙ⌒☆ (;ﾉﾟДﾟ)ﾉ" แฮบ ปี้ ออล เดอะ ไทม์ " 2008/7/30 Next Step of My life..ตอนนี้ กำลัง เข้าสู่ช่วงที่สองของชีวิต
หลังจากที่เรียนจบ อย่างไม่เป็นทางการ (ไม่เปนทางการเพราะว่า ยังไม่ได้รับปริญญา แต่ก้อ มกรานี้แล้วววว)
กำลังเริ่มต้นกับชีวิตทำงาน อันแสนจะซ้ำซาก วันๆ ทำกิจวัตรที่เหมือนๆกัน
ไม่รู้ว่า ทนกันได้ยังไง แต่ถึงไม่รุ้ว่าทนได้ยังไง เราก็คงจะต้องเป็นคนนึงที่ต้องทนนั่นแหละ
ทำงานมาได้ สองอาทิตย์ หลายๆอย่างเริ่มเข้าที่ เริ่มทำนั่นนี่เป็น
เริ่มสนิทสนม กับ พี่ๆที่ทำงาน ทุกคนน่ารักดี ยังไม่มีใครที่เราคิดว่าไม่น่ารัก แล้วก้อทำตัวไม่น่ารักใส่เรา
ตอนนี้ต้องโตขึ้น ต้องรับผิดชอบ ต้องตรงต่อเวลา ต้องเป็นระเบียบ ต้องรักษาคำพูด
จะมาโดด จะมาสาย เพราะคิดว่าจะเมคอัพ เหมือนเมื่อก่อน ไม่ได้แล้ว
ต่อไปนี้คือชีวิตจริง เจอเรื่องจริง ผิดคือผิด อาจจะแก้ตัวใหม่ได้ แต่ใครละ จะมาให้โอกาสหลายครั้งหลายหน
ต้องหัดเรียนรู้ จากสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ต้องกล้าถามกล้าพูด ไม่ใช่มานั่งใบ้ กลัวเค้าหาว่าโง่
ไม่มีอีกแล้ว ทำไม่ได้อีกแล้ว ไม่รู้คือไม่รู้ อย่าทำเป็นอวดฉลาด
ถูกมองดูว่าโง่ แล้วค่อยพัฒนาตัวเอง ดีกว่า ทำเป็นฉลาด แต่สุดท้าย เค้ามาจับได้ว่าโง่ อายตายชัก!!
ยังนึกไม่ค่อยออก ว่าต่อไป ชีวิตจะเป็นยังไง
แต่ ตอนนี้ ทุกอย่างโอเค แฮบปี้กับมันทุกๆเรื่อง
ถึงจะต้องนั่งรถนานหน่อย แต่ ก็รู้สึกดี กับงานที่ทำ ก็สบายใจดี :)
ป.ล.
- อยากย้อนกลับไปสมัยมัธยม ยังไม่ต้องคิดอะไร สนุกกับเพื่อนๆ กับชีวิต และอิสระของตัวเอง
- รอวันพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งนะ เพื่อน คิดถึง พลอยว่ะ รีบๆบินกลับมานะเว้ย
ความรัก โอเค
การเงิน เกือบโอเค
สุขภาพ โอเค
การงาน (คงจะ)โอเค
รวมๆ ก็โอเคแหละ
แต่ ไม่โอเค ตรงที่เสื้อในถูกสอยไปเนี่ยแหละ อารมณ์ เสีย!!!  2008/2/10 จบซะทีไม่ได้เจอกันนานเรยนะ เสปซของฉัน
วันนี้ฉันมีเรื่องทุกข์ใจเหลือขนาด
ฉันโดนผู้ชายคนนึงหักหลัง แต่เอ๊ะ จะเรียกว่าหักหลัง หรือว่าสวมเขาให้ดี
ไม่ว่าจะเรียกว่าอะไรมันทำให้ฉันเจ็บปวด
ตลอดเวลาที่ฉันกับเขารู้จักกันมา ฉันก็ไม่คิดหรอกว่า
เราจะมาได้ไกลกันขนาดนี้ จากไม่คาดหวังใดๆ
กลายเป็นมีความหวัง ...
แร้วเรื่องราวมันก็เริ่มตรงไอ้ความหวังของฉันนี่
ฉันรู้สึกดีเวลาได้คุยกับเค้าได้อยู่กับเค้า
ฉันชอบเวลาเค้ายิ้มให้ เวลาที่เค้าลูบหัวฉัน
ฉันชอบเวลาที่เค้าพูดคะขากับฉัน
ชอบเวลาที่เค้าบอกว่าคิดถึงฉัน
มันทำให้ฉันหัวใจพองโต และหลงทีกทักไปเองว่าตัวเองพิเสดกว่าคนอื่นๆ
เรื่องบางเรื่องที่ฉันรู้มาจากเทอ และคนอื่นๆมักจะไม่ตรงกันเสมอ
แต่ฉันก็ทำเปนไม่ใส่ใจ แกล้งทำหูหนวกตาบอดให้มันจบๆไป
แต่แล้ว ทุกอย่างก็เริ่มแย่ลง
เพราะคำถามของฉัน คำถามที่เทอให้คำตอบไม่ได้
เทอคงไม่รุ้หรอกว่ามันเจ็บปวดนะ
ที่คนๆนึง ไม่มีฐานะอะไรเลยในชีวิตของคนอีกคนนึง
การที่เทอตอบว่าเราเปนเพื่อนกัน
มันอาจจะดีกว่าการไม่มีคำตอบก็ได้
อย่างน้อยฉันก็จะได้รู้ว่า ที่ทำไป ที่เป็นอยู่ มันคืออะไร
อย่าทำให้ฉันไร้ตัวตนไปมากกว่านี้เลย ฉันขอร้อง
ฉันเริ่มลบเทอออกจากชีวิตฉันทีละน้อยๆ
แต่มันก็อดใจไม่ได้ ต้องแวะเข้าไปดูไปมอง
แล้วยังไง มันก็พาฉันเข้าไปเจอกับความเจ็บปวด
ความเจ็บปวดที่เทอยื่น ไม่สิ กระแทกใส่หน้าฉันเข้ามาอย่างจังเลยจะดีกว่า
เทอกับเค้า ยังคงเป็นเหมือนเดิม
ฉันไม่สามารถแทรกที่ตรงนั้นเข้าไปได้เลย
ฉันเริ่มรู้สึกเป็น "ส่วนเกิน"
แล้วส่วนเกินส่วนนี้ ก็เริ่มจะหายไปจากชีวิตเทอแล้วนะ
ไม่ต้องแปลกใจ ถ้าฉันไม่โทรไป เพราะฉันยังทำใจไม่ได้
ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเทอไม่ได้เปนท้อบ ไม่มีคอมเม้น
เพราะฉันอยากจะลืมเทอ
นับจากวันนี้ ฉันจะเริ่มลดความสำคัญของเทอลงเรื่อยๆ
จนมันเท่าวันนั้น วันที่เราเป็นแค่คน "รู้จัก" กัน
วันนั้น ฉันไม่น่าโทรหาเทอ ฉันคงผิดเอง ที่เริ่มเอง
แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันก็เลือกที่จะจบเองแล้วไง
ลาก่อน โชคดี พ่อหนุ่มศิลปินของฉัน
ขอบคุนความรู้สึกดีๆ
ขอบคุนคำพูดดีๆ
และความรูสึกดีๆ ที่มีให้กัน
หยุดตรงนี้ดีกว่า ก่อนที่ฉันจะเกลียดเทอ
แล้วเราจะไม่มีทางเป็นได้แม้กระทั่งเพื่อนกัน
แล้วซักวัน ฉันจะโทรไปหาเทอ อย่างที่เพื่อนคนนึง ควรจะทำ  2007/10/7 หึ หึ หึ เสียงหัวเราะ!!!!หายไปนาน เรื่องราวต่างๆที่เจอะเจอมามากมาย
สุข ทุกข์ เศร้าหงา รื่นเริงมากมาย
ก่อนอื่น ขอไว้อาลัยให้ค เพื่อนทิวไผ่งาม รุ่น19
ขอให้ไปดีมีความสุขนะเพื่อน....
เรื่องสุขๆที่ผ่านมา ก็มีเซอไพร้วิดพลอยที่แสนเฮฮา
ด้วยขบวนช้างขนมเทียน สนุกสนานกัน55
และงานวันเกิดเอิ่13เหรียน ร้องเกะกนัมันส์ได้อีก
ทีผ่านๆมาวันเกิดของใครมากมายเต็มไปหมด จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ขออภัย
แล้วก้อมีอีกหลายเรื่องหลายควาผ่านเข้า
ขอบคุณเรื่องต่างๆที่ทำใด้มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
จบโหมดสุขสันต์
เปิดโหมดหม่นหมอง เริ่มทำงาน......
ที่ผ่านๆมา เจอเรื่องแย่ๆค่อนข้างเยอะ
จากทั้งเรื่องเพือนๆ ที่ทำงานกันไม่ได้ดั่งจัยบ้าง
การเอาเปรียบกันง
การได้รู้ความจริงอะไรตางๆบ้าง
การโดนกระทำร้ายจิตจัยบ้าง
หลายยยอยู่แหละ
แต่กลายๆองก้อลืมไปละ แต่บางเรื่องก้อยังจำได้
ไม่ได้โมโห จะไม่เอะอะโวยวายะไม่แสดงออก
สิ่งที่เรารู้สึก มันจะอยู่กับเราตรงนี้แหละ
ทุกครั้งที่เจอหน้า ทุกครั้งที่ได้คุย รู้สึกทุกครั้ง ว่าความรุ้สึกที่มีเราว่า
เราคงทำอะไรไม่ได้หรอก ได้แต่คิดว่าซักวัน ทำอะไรไว้ก็จะได้เอง หึหึหึ
ทุกๆการกระทำ มันเหมือนบูเมอแรงแหละ ส่งไปเท่าไร ก้อได้รับเท่าน้น
ส่งมาก ได้มาก ส่งน้อยได้น้อย
อย่าคาดหวังว่า ส่งน้อย แล้วจะได้มาก หั้ยตายก็ไม่มีทาง จำใส่กระโหลกไว้
กู เป็นคนรักเพื่อน รักมากด้วย ถ้าเพื่อนรักกู
แต่อย่า!!!!! ให้กูได้มีความคิดอคติ
สาบานได้ว่า ทุกครั้งที่เห็นหน้า ก็เห็นอคติด้วย
กูหั้ยอภัย แต่กูไม่ลืม หวังว่าคงะเข้าจัย หึหึหึหึ
กูหั้ยไปร้อย ได้กลับมา แปดสิบ กูโอเค แต่ถ้ากูหั้ยไปร้อย กูได้กลับมา20
อย่าหวังเรยว่า กูจะหั้ยส้นตีนอะไรไปอีก ไม่มีทาง
ป.ล.
*กูก็แค่บ่นๆ คิดอะไรมาก หึหึหึ
*การเรียน 70%
ความรัก 80%
เพื่อน (ดีดี) 90%
ความผันแปรทางอารมณ์ 100%
ความแรด150%
สภาพคล่อง 40%
การเงิน 15%
หึหึหึหึ ก็แค่นั้นแหละน่า....
2007/8/26 ฉันรักตัวฉันเองเบื่ออากาศร้อน เมื่อกี้ แค่ออกไปกินก๋วยเตี๋ยว ก็จะเป็นลม
เครียด- -*
ไม่รู้ว่าอากาศร้อนหรือว่าเพราะอะไร
ที่ทำให้อารม์ไม่ค่อยจะดี
โดยเฉพาะกับคนบางคน......
ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี
เพราะว่าฉันรู้ดีว่า ความผิดของเทอมันไม่ได้หนักหนา
พอที่จะใช้เป็นเหตุผลในการเลิกรา
แต่ตอนนี้ ฉันเริ่มรู้กถึงอะไรบางอย่าง
ฉันเริ่มรู้สึกว่า ตอนนี้ ความรักที่ฉันมีให้เทอมันน้อยลง อย่างเห็นได้ชัด
แต่ก่อน ฉันรักเทอมาก รักมากจนฉันรู้สึกว่าตัวฉันด้อยค่าเหลือเกิน
ความรักของฉันได้ให้เทอไว้จนหมด
จนไม่เหลือไว้ให้ตัวฉันเอง
ฉันรักเทอมาก ฉันอ่อนแอ ฉันร้องไห้ ฉันรุ้สึกแย่กับตัวฉันเอง
แต่หลังจากวันนั้น วันที่เทอได้ทำร้ายความรุสึกของฉันอย่างร้ายกาจ
ฉันได้รุ้สึกว่า เมื่อฉันรักเทอน้องลง ฉันกลับรักตัวฉันเองมากขึ้น
มันอาจฟังดูเห็นแก่ตัว ใช่!!ฉันเห็นแก่ตัว
แต่ถ้ามันจะทำให้ฉัน มีความสุขกับตัวฉันเองมากขึ้น ฉันก็จะทำ
มันอาจจะทำให้เทอเสียใจมาก ฉันก็เสียใจ ไม่ใช่ว่าที่ผ่านมา
ฉันจะไม่รู้สึกอะไร มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก
แต่ถ้าเทอรักใครซักคนแล้วทำให้เทอไม่รักตัวเองล่ะ
เทอคิดว่ามันยังควรดำเนินต่อไปยังงั้นหรอ
ถ้าเทอรักฉันจริง ฉันหวังว่าเทอคงจะเข้าใจ
สบายใจได้ ฉันไม่ได้เลิกกับเทอเพราะ บุคคลที่3
มันเป็นเพราะว่าความรู้สึกของฉันเอง
และอาจจะเป็นเพราะความผิดของเทอครั้งนั้นด้วย
ขอโทดจากใจจริง ถ้ามันจะทำให้เทอต้องเจ็บช้ำ
แต่ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ ฉันเองจะต้องเป็ฯคนที่จะต้องเจอกับความเจ็บช้ำนั้น
และฉันก็คิดว่า เทอคงไม่เห็นแก่ตัว ที่จะให้ฉันเจอกับมันหรอก
ฉันขอเก็บความรักของเราไว้แบบนี้ และมันจะทำให้ฉันยิ้มและมีความสุขได้ทุกครั้งที่นึกถึงมัน
หวังว่าเทอคงจะเข้าใจ......
2007/7/29 Universiadeวันนี้ ไปมธ. กับพลอยกับอธิมา
อธิขับรถไป ต้องขอบคุณอธิสำหรับ การรับส่ง แต๊งกิ้วหลายๆ
นัดบ่ายโมงมาถึงบ่ายหน่อยๆ กะลังแยกย้าย
เราแยกไปกลุ่มอาหรับ เพราะว่าทำประเทศเลบานอน
คุยไปคุยมา อ้าวววว นักกีฬา เลบานอนมาแค่ 7คน
แต่ attache มี10กว่า HOD อีก3
เยอะเกิ๊นนนนนนน เลยออกแนวถูกเนรเทศ
ไปทำประเทศ ทาจิกีสถาน Tajikistan
ก้อคงอยุ่แถบๆนั้นแหละ เป็นไงล่ะ ทีแรกอยู่ดีดีสบายไม่ชอบ
ดั๊นนนน อยากมีของเปนของตัวเอง ได้ตามอยากไงละ
5555555
สรุปว่า ประเทดนี้ตกเป็นของพวกเรา555
แล้วก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ หลายคน มีฝน แล้วก็น้องแม๊ก
มีมิวมี ใครอีกคนสองคนนี่แหละ จำชื่อไม่ได้ แหะๆ
ก้อดีอ่ะ รู้สึกว่าเค้ามาทำกันด้วยใจดี
แล้วที่สำคัญ ชอบมิกกี้มาก มิกกี้พูดจาดีมาก
แต่เสียดายมิกกี้ไม่ได้มา เสียดายๆๆๆๆ
ตอนแรกที่มา นึกว่าจะได้เสื้อได้ของที่ไหนด๊ายยยย
อย่าได้คาดหวังอะไร เพราะว่าเสื้อหมด ไซส์เอสหมด
แล้วกระเป๋าก้อหมด ต้องมาเอาอีกที31นู่นนนน
จบกันนนนนนน
วันก่อน ได้ไปอ่าน เวบบอร์ด ของเค้ามา
มีคนที่บอกว่าเบื่อว่าเซงกับงานนี้ ไม่อยากทำแร้วก้อเลิกทำ
แรกๆก้อคิดแบบนั้นนะ แต่พอเห็นคอมเม้นของคนๆนึง
มันทำหั้ยเราคิดได้เรย
งานครั้งนี้ มันไม่ได้มีขึ้นบ่อยๆ มันไม่ได้เป็นงานตลาดๆ
ไม่ใช่ว่า ป้าฉ่ำ ลุงชื่นที่ไหนก้อจะได้ทำ
มันมีการสอบ มีการสัมภาษณ์
แล้วเราก็ผ่านมา เราได้กลายมาเป็นคนหนึ่งที่จะได้ทำงานหั้ยกับประเทศ
ได้ดูแลนักกัฬา เป็ฯตัวแทนของประเทศดูแลเค้า
ถึงตอนนี้ระบบมันจะแย่มันจะห่วย แต่มันก็ไม่มีใครอยากจะหั้ยมันห่วยหรอก
ลองคิดดู ถ้าทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง มันจะห่วยได้ยังไงล่ะว่ามั้ย
ที่มันห่วยๆ ก้อเพราะว่า แต่ละคน ไม่พอใจกับหน้าที่ของตัวเอง
ได้นู่นจะเอานี่ มัวแต่ติคนนั้นคนนี้ โดนที่ไม่มองว่า
หน้าที่ของเราคืออะไร พอลงชื่อได้อันนี้
ไม่เอาเลิกไม่ทำ แล้วใครละ จะมาจัดการที่ว่างตรงนี้ของคุณ
มันไม่เท่ากับการที่คุณมาเพิ่ม งานให้กับคนอื่นเค้าหรือคะ
ลองคิดดูดีๆ คุฯไม่ได้แค่เห็นแก่ตัวเท่านั้นนะ
คุณยังเอาขี้ที่คุณไม่อยากได้มาป้ายคนอื่นอีกด้วย
แย่.......มาก
แล้วแง่คิดอีกอย่างที่เราได้มาจากคอมเม้นอันนั้นคือ
"ถ้าคิดว่า ทำเพื่อประเทศชาติ ทำเพื่อในหลวง เรื่องแค่นี้มันไม่ยากเกินไปหรอก"
คิดดู ในหลวง เหนื่อยมาเพื่อประเทศชาติขนาดไหน
เราหนื่อยแค่เรื่องแค่นี้ ทำหั้ยพระองค์ไม่ได้เลยหรอ
พวกที่เอาแต่บ่นๆๆ ไม่ทำบ้าอะไรน่ะ
น่ารังเกียจที่สุดเลยจะบอกให้
พิมไปก้อเท่านั้นแหละเพราะว่ารู้ว่าคนอื่นก้อคงไม่ค่อยได้มาอ่าน
แต่เราก้อรู้สึกดีที่ได้มาพิมไว้
อย่างน้อย เราก็เป็นคนนึง ที่รัก ประเทศไทย
รักในหลวง
และ ภาคภูมิในความเป็นไทยของเรา.....
 ป.ล.
*วันนี้มีเรื่องกับที่บ้านนิดหน่อย แต่สุดท้ายอะไรๆก้อดีขึ้นเพราะ เทออีกแล้ว
ไม่รู้จะขอบคุนยังไงดี เพราะว่าทุกๆครั้งที่มีปัญหา เทอจะเข้ามาช่วย เข้ามาแก้
โอ๊ยย ไม่รู้จะพูดยังไงดี ทำตัวน่ารักแบบนี้ ไม่รักได้ไงละคะ
พรุ่งนี้เจอกันเนอะๆๆ รักติค่ะ
 |
|
|||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒
|
|
%ef%be%89+%e2%80%94+Windows+Live&referrer=){kind=small}
