☆⌒Ｙ⌒Ｙ"Í'm not ALONE anymore"Ｙ⌒Ｙ⌒☆ (;ﾉﾟДﾟ)ﾉ's Blog

7/30/2008

Next Step of My life..

ตอนนี้ กำลัง เข้าสู่ช่วงที่สองของชีวิต

หลังจากที่เรียนจบ อย่างไม่เป็นทางการ (ไม่เปนทางการเพราะว่า ยังไม่ได้รับปริญญา แต่ก้อ มกรานี้แล้วววว)

กำลังเริ่มต้นกับชีวิตทำงาน อันแสนจะซ้ำซาก วันๆ ทำกิจวัตรที่เหมือนๆกัน

ไม่รู้ว่า ทนกันได้ยังไง แต่ถึงไม่รุ้ว่าทนได้ยังไง เราก็คงจะต้องเป็นคนนึงที่ต้องทนนั่นแหละ

ทำงานมาได้ สองอาทิตย์ หลายๆอย่างเริ่มเข้าที่ เริ่มทำนั่นนี่เป็น

เริ่มสนิทสนม กับ พี่ๆที่ทำงาน ทุกคนน่ารักดี ยังไม่มีใครที่เราคิดว่าไม่น่ารัก แล้วก้อทำตัวไม่น่ารักใส่เรา

ตอนนี้ต้องโตขึ้น ต้องรับผิดชอบ ต้องตรงต่อเวลา ต้องเป็นระเบียบ ต้องรักษาคำพูด

จะมาโดด จะมาสาย เพราะคิดว่าจะเมคอัพ เหมือนเมื่อก่อน ไม่ได้แล้ว

ต่อไปนี้คือชีวิตจริง เจอเรื่องจริง ผิดคือผิด อาจจะแก้ตัวใหม่ได้ แต่ใครละ จะมาให้โอกาสหลายครั้งหลายหน

ต้องหัดเรียนรู้ จากสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ต้องกล้าถามกล้าพูด ไม่ใช่มานั่งใบ้ กลัวเค้าหาว่าโง่

ไม่มีอีกแล้ว ทำไม่ได้อีกแล้ว ไม่รู้คือไม่รู้ อย่าทำเป็นอวดฉลาด

ถูกมองดูว่าโง่ แล้วค่อยพัฒนาตัวเอง ดีกว่า ทำเป็นฉลาด แต่สุดท้าย เค้ามาจับได้ว่าโง่ อายตายชัก!!

ยังนึกไม่ค่อยออก ว่าต่อไป ชีวิตจะเป็นยังไง

แต่ ตอนนี้ ทุกอย่างโอเค แฮบปี้กับมันทุกๆเรื่อง

ถึงจะต้องนั่งรถนานหน่อย แต่ ก็รู้สึกดี กับงานที่ทำ ก็สบายใจดี :)

ป.ล.

- อยากย้อนกลับไปสมัยมัธยม ยังไม่ต้องคิดอะไร สนุกกับเพื่อนๆ กับชีวิต และอิสระของตัวเอง

- รอวันพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งนะ เพื่อน คิดถึง พลอยว่ะ รีบๆบินกลับมานะเว้ย

ความรัก โอเค

การเงิน เกือบโอเค

สุขภาพ โอเค

การงาน (คงจะ)โอเค

รวมๆ ก็โอเคแหละ

แต่ ไม่โอเค ตรงที่เสื้อในถูกสอยไปเนี่ยแหละ อารมณ์ เสีย!!!

12:39:56 AM | Add a comment | Permalink | Blog it

2/10/2008

จบซะที

ไม่ได้เจอกันนานเรยนะ เสปซของฉัน

วันนี้ฉันมีเรื่องทุกข์ใจเหลือขนาด

ฉันโดนผู้ชายคนนึงหักหลัง แต่เอ๊ะ จะเรียกว่าหักหลัง หรือว่าสวมเขาให้ดี

ไม่ว่าจะเรียกว่าอะไรมันทำให้ฉันเจ็บปวด

ตลอดเวลาที่ฉันกับเขารู้จักกันมา ฉันก็ไม่คิดหรอกว่า

เราจะมาได้ไกลกันขนาดนี้ จากไม่คาดหวังใดๆ

กลายเป็นมีความหวัง ...

แร้วเรื่องราวมันก็เริ่มตรงไอ้ความหวังของฉันนี่

ฉันรู้สึกดีเวลาได้คุยกับเค้าได้อยู่กับเค้า

ฉันชอบเวลาเค้ายิ้มให้ เวลาที่เค้าลูบหัวฉัน

ฉันชอบเวลาที่เค้าพูดคะขากับฉัน

ชอบเวลาที่เค้าบอกว่าคิดถึงฉัน

มันทำให้ฉันหัวใจพองโต และหลงทีกทักไปเองว่าตัวเองพิเสดกว่าคนอื่นๆ

เรื่องบางเรื่องที่ฉันรู้มาจากเทอ และคนอื่นๆมักจะไม่ตรงกันเสมอ

แต่ฉันก็ทำเปนไม่ใส่ใจ แกล้งทำหูหนวกตาบอดให้มันจบๆไป

แต่แล้ว ทุกอย่างก็เริ่มแย่ลง

เพราะคำถามของฉัน คำถามที่เทอให้คำตอบไม่ได้

เทอคงไม่รุ้หรอกว่ามันเจ็บปวดนะ

ที่คนๆนึง ไม่มีฐานะอะไรเลยในชีวิตของคนอีกคนนึง

การที่เทอตอบว่าเราเปนเพื่อนกัน

มันอาจจะดีกว่าการไม่มีคำตอบก็ได้

อย่างน้อยฉันก็จะได้รู้ว่า ที่ทำไป ที่เป็นอยู่ มันคืออะไร

อย่าทำให้ฉันไร้ตัวตนไปมากกว่านี้เลย ฉันขอร้อง

ฉันเริ่มลบเทอออกจากชีวิตฉันทีละน้อยๆ

แต่มันก็อดใจไม่ได้ ต้องแวะเข้าไปดูไปมอง

แล้วยังไง มันก็พาฉันเข้าไปเจอกับความเจ็บปวด

ความเจ็บปวดที่เทอยื่น ไม่สิ กระแทกใส่หน้าฉันเข้ามาอย่างจังเลยจะดีกว่า

เทอกับเค้า ยังคงเป็นเหมือนเดิม

ฉันไม่สามารถแทรกที่ตรงนั้นเข้าไปได้เลย

ฉันเริ่มรู้สึกเป็น "ส่วนเกิน"

แล้วส่วนเกินส่วนนี้ ก็เริ่มจะหายไปจากชีวิตเทอแล้วนะ

ไม่ต้องแปลกใจ ถ้าฉันไม่โทรไป เพราะฉันยังทำใจไม่ได้

ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเทอไม่ได้เปนท้อบ ไม่มีคอมเม้น

เพราะฉันอยากจะลืมเทอ

นับจากวันนี้ ฉันจะเริ่มลดความสำคัญของเทอลงเรื่อยๆ

จนมันเท่าวันนั้น วันที่เราเป็นแค่คน "รู้จัก" กัน

วันนั้น ฉันไม่น่าโทรหาเทอ ฉันคงผิดเอง ที่เริ่มเอง

แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันก็เลือกที่จะจบเองแล้วไง

ลาก่อน โชคดี พ่อหนุ่มศิลปินของฉัน

ขอบคุนความรู้สึกดีๆ

ขอบคุนคำพูดดีๆ

และความรูสึกดีๆ ที่มีให้กัน

หยุดตรงนี้ดีกว่า ก่อนที่ฉันจะเกลียดเทอ

แล้วเราจะไม่มีทางเป็นได้แม้กระทั่งเพื่อนกัน

แล้วซักวัน ฉันจะโทรไปหาเทอ อย่างที่เพื่อนคนนึง ควรจะทำ ยิ้ม

10/7/2007

หึ หึ หึ เสียงหัวเราะ!!!!

หายไปนาน เรื่องราวต่างๆที่เจอะเจอมามากมาย

สุข ทุกข์ เศร้าหงา รื่นเริงมากมาย

ก่อนอื่น ขอไว้อาลัยให้ค เพื่อนทิวไผ่งาม รุ่น19

ขอให้ไปดีมีความสุขนะเพื่อน....

เรื่องสุขๆที่ผ่านมา ก็มีเซอไพร้วิดพลอยที่แสนเฮฮา

ด้วยขบวนช้างขนมเทียน สนุกสนานกัน55

และงานวันเกิดเอิ่13เหรียน ร้องเกะกนัมันส์ได้อีก

ทีผ่านๆมาวันเกิดของใครมากมายเต็มไปหมด จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ขออภัย

แล้วก้อมีอีกหลายเรื่องหลายควาผ่านเข้า

ขอบคุณเรื่องต่างๆที่ทำใด้มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

จบโหมดสุขสันต์

เปิดโหมดหม่นหมอง เริ่มทำงาน......

ที่ผ่านๆมา เจอเรื่องแย่ๆค่อนข้างเยอะ

จากทั้งเรื่องเพือนๆ ที่ทำงานกันไม่ได้ดั่งจัยบ้าง

การเอาเปรียบกันง

การได้รู้ความจริงอะไรตางๆบ้าง

การโดนกระทำร้ายจิตจัยบ้าง

หลายยยอยู่แหละ

แต่กลายๆองก้อลืมไปละ แต่บางเรื่องก้อยังจำได้

ไม่ได้โมโห จะไม่เอะอะโวยวายะไม่แสดงออก

สิ่งที่เรารู้สึก มันจะอยู่กับเราตรงนี้แหละ

ทุกครั้งที่เจอหน้า ทุกครั้งที่ได้คุย รู้สึกทุกครั้ง ว่าความรุ้สึกที่มีเราว่า

เราคงทำอะไรไม่ได้หรอก ได้แต่คิดว่าซักวัน ทำอะไรไว้ก็จะได้เอง หึหึหึ

ทุกๆการกระทำ มันเหมือนบูเมอแรงแหละ ส่งไปเท่าไร ก้อได้รับเท่าน้น

ส่งมาก ได้มาก ส่งน้อยได้น้อย

อย่าคาดหวังว่า ส่งน้อย แล้วจะได้มาก หั้ยตายก็ไม่มีทาง จำใส่กระโหลกไว้

กู เป็นคนรักเพื่อน รักมากด้วย ถ้าเพื่อนรักกู

แต่อย่า!!!!! ให้กูได้มีความคิดอคติ

สาบานได้ว่า ทุกครั้งที่เห็นหน้า ก็เห็นอคติด้วย

กูหั้ยอภัย แต่กูไม่ลืม หวังว่าคงะเข้าจัย หึหึหึหึ

กูหั้ยไปร้อย ได้กลับมา แปดสิบ กูโอเค แต่ถ้ากูหั้ยไปร้อย กูได้กลับมา20

อย่าหวังเรยว่า กูจะหั้ยส้นตีนอะไรไปอีก ไม่มีทาง

ป.ล.

*กูก็แค่บ่นๆ คิดอะไรมาก หึหึหึ

*การเรียน 70%

ความรัก 80%

เพื่อน (ดีดี) 90%

ความผันแปรทางอารมณ์ 100%

ความแรด150%

สภาพคล่อง 40%

การเงิน 15%

หึหึหึหึ ก็แค่นั้นแหละน่า....

2:21:46 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

8/26/2007

ฉันรักตัวฉันเอง

เบื่ออากาศร้อน เมื่อกี้ แค่ออกไปกินก๋วยเตี๋ยว ก็จะเป็นลม

เครียด- -*

ไม่รู้ว่าอากาศร้อนหรือว่าเพราะอะไร

ที่ทำให้อารม์ไม่ค่อยจะดี

โดยเฉพาะกับคนบางคน......

ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี

เพราะว่าฉันรู้ดีว่า ความผิดของเทอมันไม่ได้หนักหนา

พอที่จะใช้เป็นเหตุผลในการเลิกรา

แต่ตอนนี้ ฉันเริ่มรู้กถึงอะไรบางอย่าง

ฉันเริ่มรู้สึกว่า ตอนนี้ ความรักที่ฉันมีให้เทอมันน้อยลง อย่างเห็นได้ชัด

แต่ก่อน ฉันรักเทอมาก รักมากจนฉันรู้สึกว่าตัวฉันด้อยค่าเหลือเกิน

ความรักของฉันได้ให้เทอไว้จนหมด

จนไม่เหลือไว้ให้ตัวฉันเอง

ฉันรักเทอมาก ฉันอ่อนแอ ฉันร้องไห้ ฉันรุ้สึกแย่กับตัวฉันเอง

แต่หลังจากวันนั้น วันที่เทอได้ทำร้ายความรุสึกของฉันอย่างร้ายกาจ

ฉันได้รุ้สึกว่า เมื่อฉันรักเทอน้องลง ฉันกลับรักตัวฉันเองมากขึ้น

มันอาจฟังดูเห็นแก่ตัว ใช่!!ฉันเห็นแก่ตัว

แต่ถ้ามันจะทำให้ฉัน มีความสุขกับตัวฉันเองมากขึ้น ฉันก็จะทำ

มันอาจจะทำให้เทอเสียใจมาก ฉันก็เสียใจ ไม่ใช่ว่าที่ผ่านมา

ฉันจะไม่รู้สึกอะไร มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก

แต่ถ้าเทอรักใครซักคนแล้วทำให้เทอไม่รักตัวเองล่ะ

เทอคิดว่ามันยังควรดำเนินต่อไปยังงั้นหรอ

ถ้าเทอรักฉันจริง ฉันหวังว่าเทอคงจะเข้าใจ

สบายใจได้ ฉันไม่ได้เลิกกับเทอเพราะ บุคคลที่3

มันเป็นเพราะว่าความรู้สึกของฉันเอง

และอาจจะเป็นเพราะความผิดของเทอครั้งนั้นด้วย

ขอโทดจากใจจริง ถ้ามันจะทำให้เทอต้องเจ็บช้ำ

แต่ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ ฉันเองจะต้องเป็ฯคนที่จะต้องเจอกับความเจ็บช้ำนั้น

และฉันก็คิดว่า เทอคงไม่เห็นแก่ตัว ที่จะให้ฉันเจอกับมันหรอก

ฉันขอเก็บความรักของเราไว้แบบนี้ และมันจะทำให้ฉันยิ้มและมีความสุขได้ทุกครั้งที่นึกถึงมัน

หวังว่าเทอคงจะเข้าใจ......

1:27:47 PM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

7/29/2007

Universiade

วันนี้ ไปมธ. กับพลอยกับอธิมา

อธิขับรถไป ต้องขอบคุณอธิสำหรับ การรับส่ง แต๊งกิ้วหลายๆ

นัดบ่ายโมงมาถึงบ่ายหน่อยๆ กะลังแยกย้าย

เราแยกไปกลุ่มอาหรับ เพราะว่าทำประเทศเลบานอน

คุยไปคุยมา อ้าวววว นักกีฬา เลบานอนมาแค่ 7คน

แต่ attache มี10กว่า HOD อีก3

เยอะเกิ๊นนนนนนน เลยออกแนวถูกเนรเทศ

ไปทำประเทศ ทาจิกีสถาน Tajikistan

ก้อคงอยุ่แถบๆนั้นแหละ เป็นไงล่ะ ทีแรกอยู่ดีดีสบายไม่ชอบ

ดั๊นนนน อยากมีของเปนของตัวเอง ได้ตามอยากไงละ

5555555

สรุปว่า ประเทดนี้ตกเป็นของพวกเรา555

แล้วก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ หลายคน มีฝน แล้วก็น้องแม๊ก

มีมิวมี ใครอีกคนสองคนนี่แหละ จำชื่อไม่ได้ แหะๆ

ก้อดีอ่ะ รู้สึกว่าเค้ามาทำกันด้วยใจดี

แล้วที่สำคัญ ชอบมิกกี้มาก มิกกี้พูดจาดีมาก

แต่เสียดายมิกกี้ไม่ได้มา เสียดายๆๆๆๆ

ตอนแรกที่มา นึกว่าจะได้เสื้อได้ของที่ไหนด๊ายยยย

อย่าได้คาดหวังอะไร เพราะว่าเสื้อหมด ไซส์เอสหมด

แล้วกระเป๋าก้อหมด ต้องมาเอาอีกที31นู่นนนน

จบกันนนนนนน

วันก่อน ได้ไปอ่าน เวบบอร์ด ของเค้ามา

มีคนที่บอกว่าเบื่อว่าเซงกับงานนี้ ไม่อยากทำแร้วก้อเลิกทำ

แรกๆก้อคิดแบบนั้นนะ แต่พอเห็นคอมเม้นของคนๆนึง

มันทำหั้ยเราคิดได้เรย

งานครั้งนี้ มันไม่ได้มีขึ้นบ่อยๆ มันไม่ได้เป็นงานตลาดๆ

ไม่ใช่ว่า ป้าฉ่ำ ลุงชื่นที่ไหนก้อจะได้ทำ

มันมีการสอบ มีการสัมภาษณ์

แล้วเราก็ผ่านมา เราได้กลายมาเป็นคนหนึ่งที่จะได้ทำงานหั้ยกับประเทศ

ได้ดูแลนักกัฬา เป็ฯตัวแทนของประเทศดูแลเค้า

ถึงตอนนี้ระบบมันจะแย่มันจะห่วย แต่มันก็ไม่มีใครอยากจะหั้ยมันห่วยหรอก

ลองคิดดู ถ้าทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง มันจะห่วยได้ยังไงล่ะว่ามั้ย

ที่มันห่วยๆ ก้อเพราะว่า แต่ละคน ไม่พอใจกับหน้าที่ของตัวเอง

ได้นู่นจะเอานี่ มัวแต่ติคนนั้นคนนี้ โดนที่ไม่มองว่า

หน้าที่ของเราคืออะไร พอลงชื่อได้อันนี้

ไม่เอาเลิกไม่ทำ แล้วใครละ จะมาจัดการที่ว่างตรงนี้ของคุณ

มันไม่เท่ากับการที่คุณมาเพิ่ม งานให้กับคนอื่นเค้าหรือคะ

ลองคิดดูดีๆ คุฯไม่ได้แค่เห็นแก่ตัวเท่านั้นนะ

คุณยังเอาขี้ที่คุณไม่อยากได้มาป้ายคนอื่นอีกด้วย

แย่.......มาก

แล้วแง่คิดอีกอย่างที่เราได้มาจากคอมเม้นอันนั้นคือ

"ถ้าคิดว่า ทำเพื่อประเทศชาติ ทำเพื่อในหลวง เรื่องแค่นี้มันไม่ยากเกินไปหรอก"

คิดดู ในหลวง เหนื่อยมาเพื่อประเทศชาติขนาดไหน

เราหนื่อยแค่เรื่องแค่นี้ ทำหั้ยพระองค์ไม่ได้เลยหรอ

พวกที่เอาแต่บ่นๆๆ ไม่ทำบ้าอะไรน่ะ

น่ารังเกียจที่สุดเลยจะบอกให้

พิมไปก้อเท่านั้นแหละเพราะว่ารู้ว่าคนอื่นก้อคงไม่ค่อยได้มาอ่าน

แต่เราก้อรู้สึกดีที่ได้มาพิมไว้

อย่างน้อย เราก็เป็นคนนึง ที่รัก ประเทศไทย

รักในหลวง

และ ภาคภูมิในความเป็นไทยของเรา.....

ป.ล.

*วันนี้มีเรื่องกับที่บ้านนิดหน่อย แต่สุดท้ายอะไรๆก้อดีขึ้นเพราะ เทออีกแล้ว

ไม่รู้จะขอบคุนยังไงดี เพราะว่าทุกๆครั้งที่มีปัญหา เทอจะเข้ามาช่วย เข้ามาแก้

โอ๊ยย ไม่รู้จะพูดยังไงดี ทำตัวน่ารักแบบนี้ ไม่รักได้ไงละคะ

พรุ่งนี้เจอกันเนอะๆๆ รักติค่ะ Red heart

1:36:44 AM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

7/13/2007

อึนๆ มึนๆ งึนๆ จึนๆ

เฮโหล ชาวโลก.....

อาทิดที่ผ่านมานั่นแสนจะยุ่งเหยิงวุ่นวาย

และแสนจะสิ้นเปลืองและแสนอิ่มเอมเปรมปรี

เริ่มที่วันไหนก้อไม่รุ้ เราไปดู ดายฮาด4.0มา

โอ้ มันอย่างเว่อ แร้วก้อเว่ออีก คนอะไร

อึดอย่างกะแรด เอ้ย มากกว่าแรดอีกอะ

แร้ว วันไหนอีกก้อไม่รุ้ ก้อไปกินจิ้มจุ่ม

ไปกินนุ่นกินนี่แสนเปรมปรี

แร้วเมื่อวันพุด ไปกินหมูกะทะกับน้องๆพี่ๆ เพื่อนๆ ที่ชมรม

ที่กลมๆ หมูกะทะ อิ่ม ในระดับหนึ่ง

ไม่ถึงกับท้องแทบแตก

แต่...

ได้มีการไปดูหนังรอบมิดไนท์กับหมู่มวล

รอบ 22.20 เรื่องแฮรี่พอตเตอร์

อย่างชอบอีกเช่นกัน

สวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำเจ๋งมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

เราว่ามันเปนอะไรที่แบบ ชอบอะนะ

มีคนมาบอกว่ามันไม่หนุกเท่าหนังสือ

แต่เราว่า เท่านี้เราก้อชอบแร้วอ่ะ

เรยทำหั้ยไม่อยากอ่านหนังสืเรย กัวว่าเดี๋ยวจะไม่สนุก

กลับถึงหอราวๆ ตีสอง กว่าทำอะไรเสดนุ่นนนน

เกือบตีสาม แร้วก้อไม่กล้านอน

เพราะว่านอนคนเดียว

เรยออนเอ็ม จนถึงซะตีห้า ฟ้าเริ่มสว่างจางๆ

เรยได้เวลานอนซ๊ากกกกที

แร้วก้อเมื่อวันพฤหัส เค้ามีเรียกประชุม

คนที่ทำ ยูนิเวอสิเอด

ทีแรก้อนึกว่าเค้าจะประชุมไรว้า..

พอเดินเข้า จอนปอลไป โห โต๊ะจีนว้อยยย

โต๊ะเรามีเจ็ดคน อย่างเปรมค้าบบ

จานแรกออเดิฟ ต่อมาเปนยำซีฟู้ด

ปลาทอด เปดพะโล้ กระเพาะปลา

ต้มยำ ข้าวผัดปู แร้วก้อ ผลไม้

อิ่มเปรมที่สุด รุ้สึกรักเอแบคขึ้นมาทันไดเรย 5555

อาทิดหน้าเริ่มจะสอบแล้ว

จะต้องอ่านหนังสืออย่างเคร่งเครียด

555555555555

นึกไม่ออก จะเครียดไงวะ

โชคดีนะเพื่อนๆ กับการสอบ

อ่านไรขอหั้ยเข้าหัว จำได้

ถามได้ ตอบได้ เฮ้ย

อับดุล เฮ้ยยยยย

แล้วเจอกันเมื่อสอบเสด....

10:46:51 PM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

7/8/2007

สุขภาพเสื่อมถอย งานท่วมหัว

สวัสดี เสปซ สบายดีรึเปล่า

5555 บ้าไปแล้ว

ช่วงนี้งานเยอะงานแยะมากๆ

ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววววว

อยากจะร้องไห้ๆ ร้องทำไมไม่รุ้555

งานเยอะๆๆ ขาดก้อบ่อยๆๆ เรยไม่รุ้ว่ามีงาน

รุ้อีกที อ่าว เค้าส่งกันแร้วนี่หว่า เฮ้ยยยย

เราไม่มีส่งนี่หว่า เฮ้ยยยยยยย เครียดป่ะละ

เรียนคนเดียวก้องี้แหละ ไม่มีเพื่อน ฮือออ

T_______________________T

น่าเส้าโค่ดๆ แร้วก้อไม่รุ้จักหาเพื่อน เฮ้ออ

บลา บลา บลา

ง่วงนอนละ ไปดีกว่า

งานเยอะเหี้ยๆ เร๊ยยยยย อ๊ากกก...

1:52:28 AM | Add a comment | Read comments (2) | Permalink | Blog it

6/21/2007

ปิดทองหลังพระ

วันนั้น นั่งรถมากับอุ้ย

อุ้ยพูดว่า

"พี่ครับ การร้องบายศรี เหมือนเป็นเบื้องหลังเลยนะพี่"

บลา บลา บลา....

อืมม จิงเนอะ ไม่เคยได้คิดมาก่อน

คิดแค่ว่า ไหนๆ ก้อร้องมาสองปีละ

อีกซักปีดิ หนุกดี (หนุกตงไหนล่ะ555)

เลยทำหั้ยสังเกดได้ว่า คนที่ทำงานแบบปิดทองหลังพระนี่ก้อเยอะนะ

ทำไมคนเรา ต้องยอมเหนื่อย ยอมตรากตรำ

ทั้งๆที่คนอื่นก้อไม่ได้เห็นคุนค่าอะไรเรย

ทำไม?????

เราคนนึง แหละ คงจะยาก ถ้าทำอะไร แล้วไม่ค่อยมีคัยเห็น

เราคงเลือกที่จะไม่ทำ สงสัย สันดานเอาหน้า5555

ไม่หรอก อย่างน้อยเวลาเราทำอะไร เราก้อแค่อยากหั้ยมีคนชม

คนคอยหั้ยกำลังใจ คนคอย ติฉินนินทา ไม่ใช่ละ

แล้วทำไมกูถึงยอมร้องบายศรีล่ะ????

เหดผลแรก เพราะโดนไซโคไปตอนปีแรก

โดนพี่ เค้าไซโคไปซะต่อมน้ำตาแตก

เหดผลต่อมา คงเป็นเพราะเพื่อนร้อง

เราก้อเรย อยากร้องด้วย

และที่สำคัน

ไม่อยากผูกน้อง เพราะต่อมน้ำตาต้องแตกแน่ๆ

สังเกดจากเหดผลแล้ว ไม่เห็นจะมีเลยที่บอกว่า

"อยากเสียสละเพื่อส่วนรวม"

"อยากหั้ยคนอื่นสบาย"

บลา บลา บลา

อ้าว ถ้าเป็นคนดี ก็ไม่ใช่กูดิ 555

การเตรียมงานค่ายที่แสนเหนื่อยกำลังจะผ่านไป

ศุกร์นี้แล้วที่จะไปค่าย ตื่นเต้นๆ

เหมือน2ปีที่ผ่านมา

อะไรหลายๆอย่างกำลังจะผ่านไป

ไม่อยากหั้ยปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่ได้ไป

แต่ก็ไม่รู้ว่า ถ้าจบไป จะยังได้เข้ามาอีกไหม

น้องๆยังต้องการอีกหรือเปล่า

แล้วถ้าน้องต้องการ จะมีโอกาสมาไหม

อะไรหลายๆอย่างยังไม่แน่ไม่นอน

แต่ที่แน่นอน ความทรงจำหลายๆอย่าง

มันจะยังคงอยู่ มันจะยังไม่ไปไหน

เมื่อวาน ตอนร้องบายศรี

แอบมองคนในวงว่า

คัยจะจบแล้วมั่งนะ ตรงไหนจะหายไปบ้าง

แล้วน้องๆที่เหลือมันจะไหวกันรึเปล่า

แล้วพวก501 จะช่วยมั้ย??

น้องปีนี้จะติดกี่คน

แค่แอบคิดนะ แวบไปแปบเดียว

มีสมาทินะ 5555

ครั้งนี้ จะเต้น จะทำทุกอย่างหั้ยสุดๆ

ไหนๆ ก็โตสุดละ อายคัยละ ไม่นับโอเว่อนะ

หวังว่าคนอื่นๆ ก้อคงจะเต็มที่เหมือนกัน

ปีนี้ ปีสุดท้ายของการใช้ชีวิตมหาลัยแล้ว

อีกหน่อยก้อต้องเป็นมนุดเงินเดือน

โดดไม่ได้ เมกอัพไม่ได้

เพื่อนๆก็ไม่รู้ว่า เมื่อไรจะว่างเจอกัน

พยายามจะเก็บเกี่ยวช่วงเวลาดีๆ ตลอดปีนี้เอาไว้

เพราะอย่างน้อย มันก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราทำได้ตอนนี้

ก่อนที่จะไม่เหลือเวลาหั้ยทำอะไรเลย

เจ๊ดดด คมสาดดดด

ไปละ ไปอาบน้ำละ ต้องไปหาอนาคตของตัวเองก่อนที่จะไม่มี 5555

ป.ล.

*งอนพี่ต้อม มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

*หวังว่ารับน้องปีนี้จะคึกคักกว่าทุกปี

*ขอบคุนเทอที่เป็นกำลังจัยหั้ยกันมาตลอด ไม่ว่าฉันจะงี่เง่าแค่ไหนก็ตาม

รักนะคะ เสดค่ายแล้วจะมีเวลาหั้ยเยอะๆๆๆๆๆๆเลยนะ อย่าเพิ่งงอนกันๆๆ

งอนไปก้อไม่ง้อหรอก รุ้ช่ายมะ 5555555555 ไอ้หมาดำเอ้ยยย

8:20:10 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

6/17/2007

เซง เซง เซง แล้วก้อ เซง

ท่าทาง บรรยากาดจะไม่ค่อยดี

รู้สึกเซงๆมาตั้งกะมะวาน

สืบเนื่องมายังวันนี้ ว่อยยยยยยยยยย

เมื่อคืน ฝัน ...

ว่า เป็นแฟนกับคนๆนึงอยู่ แอบหล่อและรวย

แฮบปี้ ดีแท้ แต่กูก้อดันกระสัน ไปมีกิก

แร้วยังไง??? แม่งเสือกเปนเพื่อนของเพื่อนกัน

กุก้อแก้ตัวตาเหลือก

แร้วไอ้แฟนกูก้อทำท่าเหมือนจะเลิกกุ

แถมไอ้กิกก้อ เปนเหี้ยไรไม่รุ

จบ!!!

จำไม่ค่อยได้ แต่ จำได้ติดหัวเรยว่า

กูกับแฟนกูควงกัน เริ่ดมาก

ในฝันกูแอบสวยอ้ะ เย๊ดดดดดดดด

แต่เสียดาย ไม่มีเพื่อนหรือคนรุ้จักกูในฝันเรยว่ะ

พอตื่นมา ก้อมามึนๆ หน้าคอม

แร้วก้อมา กลิ้งๆ แล้วก้อหลับอีก

ทีนี้ ก้อฝันอีก....

ฝันว่าเหมือนจะเอาทองไปขาย4เส้น

แร้วพอไปถึงร้าน มันดันมีสร้อย หินๆ

เพิ่มมาอีก2เส้น ตอนแรกจะขาย2เส้น

แต่นึกได้ว่ามันเปนของแม่

เรยขายไปเส้นเดียว ได้เงินเปนหมื่นเรย

เหนแบ้งพันเปนปึกๆอ้ะแร้วกุก้อเกบใส่กะเป๋าเนียนอ้ะ

แร้วก้อตื่น เพราะมดโทมาเรื่องกลับหอ

แร้วแม่ก้อโทมาบอกหั้ยเตรียมตัวออกมาโลตัสได้ละ

แร้วก้อมาโลตัส เหมาไปสองพันกว่า

ไม่เหนได้ไรเรย มีแต่ของไรก้อไม่รุ้

แร้วบางคนก้อเอาพระมาหั้ย เพราะนมีข่าวว่า

ค่ายที่จะไป ของแรงมาก เราต้องป้องกันไว้ก่อน

แล้วก้อ กลับมาบ้าน ทะเลาะกับบางคนอีก

เกิดอารมเซงขึ้นมาจากมะวานอีก

ว่อยๆๆๆ เซง เบื่อ หนัก อยากอยุ่คนเดียว

พุดไปก้อทำไม่ได้หรอก เฮ้ออออออออ

ป.ล.

*สัด กูไม่ช่ายของตายของเมิงนะจะมาก้อมา ไปก้อไป แสดด

*โกรกหัว แดง แดง แดง ไม่ชอบเรย

*อีก 5 วันไปค่ายวุ้ววววววววว

*อยากอยู่คนเดียวแล้ว เบื่ออออออออ

The way to get started is to quit talking and begin doing

ชอบๆๆๆๆๆ ประโยคนี้มากๆอ้ะ

1:19:39 AM | Add a comment | Permalink | Blog it

6/9/2007

นับถอยหลัง ค่าย อีก 10 กว่าวัน

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

*รูปเอ๋อๆ ตอนที่อังคิกับอีกะเทยมานอนที่หอ

ใกล้เข้ามาแล้ว ค่ายที่เราต่างรอคอย

ครั้งนี้มีเรื่องน่าอัศจรรย์ เกิดขึ้น

มีน้องไปค่ายถึง 50คนด้วยกัน

อยากจะกรี๊ด จะเอาน้องออกก้อไม่ได้

ทำอะไรไม่ได้ น้องมานั่งทำตาละห้อยเกาะโต๊ะ

อยากไปด้วย น่อออออ

เอาวะ ไปก้อไป 50ก้อ50 เจ้สู้ๆๆๆๆๆ

อาทิดที่ผ่านๆมา โดด ยับบบบบบบบบ

โดดมาซุ้มบ้าง นอนบ้าง ขี้เกียดบ้าง

น่านแหละ วี่แววความขี้เกียดมาตั้งแต่ต้นเทอม

*รุปบ้าบอ ที่หน้าซุ้ม

วันนี้ไปประชุมที่หัวหมาก

สรุปเรื่องที่น้องเยอะเกิน แล้วก้อกิจกรรมต่างๆที่จะทำกัน

แร้วก้อซ้อมบายศรี รุ้สึกได้ว่าทุกคนตั้งจัย

แต่มันอาจจะไม่ได้เพราะมาก แต่แตงรุ้สึกว่าทุกคนตั้งจัยนะ *0*

แร้วก้อไปกินข้าวต้ม โอสถ อิ่มมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วก้อกลับมาบ้านมานั่งพิม ปกสายใย พิมของที่ต้องเอาไปค่าย

ทำนุ่นทำนี่ แร้วก้อเนี่ย ยังไม่ได้นอนเรย แหะๆ

ตีสี่กว่าละ

พุ่งนี้ คงไม่ได้ไปประชุม ที่หัวหมาก

เพราะว่า ไม่ได้ไปเที่ยวกับติจะเป็นเดือนละ

ขอหน่อยละกันนะพี่น้อง เดี๋ยวนี้ผู้ชายหายากน่อ

ขอเตือนสติหน่อยน้อ ว่า มีมันในชีวิต 555

คาดว่ามันก้อคงมาบ้านแหละ เพราะหมดตูด ไม่มีตังไปไหนกันหรอก 5555

ถังแตกกันถ้วนหน้า555

ปล.

*สุ้ๆ นะทุกคน แตงสุ้สุดชีวิต

*ไหนๆ ก้อเหนื่อยมามากละ เหนื่อยอีกนิดดิ ไม่เหนเปนไรเรย

*^_______________________^

*แอบปิ๊ง คนบางคนจิงๆนะเนี่ยยยย กิ๊วๆ

4:29:48 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

6/3/2007

วันที่แสนเหนื่อย...

เหนื่อยๆ แร้วก้อเปนหวัด อีกแล้ว

แล้วก้อเพิ่ง มีปันหากับ .....

โว้ววววววววววววววววววววววว

เมื่อวันสุก นัดน้องๆ ไปกินหมูกะทะ

ก้ออร่อยดี ขอโทดด้วยที่ไม่ค่อยได้คุยกับน้องๆ

บางคน เจ้ไปไม่ถึงจิงๆ

พอกินเสด ก้อไปอาบน้ำแต่งตัว

ไป2สลึง อธิขับรถไป

ทุกอย่างไปได้เรียบสวยงาม

แต่.....พอลงจากรถ ฝนตกค้าบบบบบบบบบบบบบบ

ผม หน้า จบกัน เสื้อกู กระโปรงกู เปียกห่าสัด

เย๊ดดดดดด

แร้วเข้าไปก้อเปนเพลงสดเล่นอยู๋

แม่งงง เพงช้าเหอะ แบบ เอ่อออ

ถ้ากูอยากฟังเพลงช้า กูไปนั่งชิวก้อได้ค้าบบ

แร้วก้อแบบคนเยอะๆๆๆๆๆๆ

เบียดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เมื่อยตีนมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่ไหว กูว่านั่งเร่นดีกว่าอ้ะ

จบ!!!!!!!

วันนี้ ไปพาหุรัดมา

เหนื่อยๆ ร้อนๆ กลับมา นอนหลับไปชุดหย่ายๆเรย

แสดดดดดดดดดดด ไข้กลับหนักอ้ะ

ตอนเยนๆติมาหา เย๊ดดดด

ผมทรงใหม่ จะบอกว่าหล่อมันก้อเว่อไปอ่ะนะ

เอาเปนว่าดูดีกว่าเดิมละกันนะ 555

เพราะปกติดูไม่ค่อยได้ 5555555555

แร้วก้อ ขอตังติ หั้ยด้วยเว้ยยยย5555

เอาน่า เงินติก้อเหมือนเงินแตงแหละ

อะไรหลายๆอย่าง มันเริ่มจะดีขึ้นนะ

ด้วยการเว้นช่องว่างหั้ยแก่กนและกัน

นานๆเจอกันที มันก้อทำหั้ยอะไรๆดีขึ้น

เมื่อคืน ตอนอยุ่2สลึง

เค้าเร่นเพลง เหตุเกิดจากความเหงา

โห เพลงมันจี๊ดกูเลยอ่ะ แบบ

ถ้าไม่มีแม้งนะ กูก้อคงงิดอ้ะ

แบบ คงไม่มีคัยมาอะไรมากมายกับกูได้ขนาดนี้แล้วแหละ

ถึงมันจะไม่ได้หล่อ ไม่ได้รวย แต่กูว่า

มันก้อรักกูมากกว่าคัยๆ ยกเว้นพ่อแม่กู

ค่ายใกล้เข้ามาแล้ว เหลือเวลาน้อยนิด

ขอหั้ยอะไรๆ เป็นไปได้ด้วยดีเถิด

ขอหั้ยหาน้องได้ครบ30

ขอหั้ยบายศรีเวิ้กๆ

ขอหั้ยสัน เริ่ดๆ

ขอหั้ยทุกๆคนช่วยกันทำงานๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปล.

*ถ้ากูฆ่าน้องตัวเอง กูติดคุกกี่ปีวะ

*กูอยากหั้ยน้องกูตายห่าๆ ไปว่ะ

*สาทุ๊ ขอหั้ยอะไรๆ ดีขึ้นๆ

*รักของฉัน กำลังจะดีขึ้น ^^

1:57:12 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

5/25/2007

AU Camp

ไปทำ เอยู แค้มมา ที่บางนา หนุกดีๆๆๆๆ

ได้น้องๆมาหลายคนอยู่ เหมือนกัน

ได้ อยู่ ยู7 แร้วก้อเปนพี่เลี้ยงจี10

วันแรก น้องจี10 น่ารักโคดอ่ะ กูปลื้มนะ

แบบ ทีแรกก้อเหนน้องนอยๆ ที่ไหนได้

เหนน้องคิดท่า เหนน้องเต้นแร้ว โห!!!

เจ๊ปลื้มมากๆโดยเฉพาะน้องอ้อ ผู้คิดค้นท่าแจ่ม

เจ๊ปลื้มมากๆ แร้วก้อมีน้องยุ่งแร้วก้อ โจโจ้

แร้วก้อทุกๆคน ขอโทดที่พี่จำชื่อไม่ได้นะ

แต่พี่ปื้มโคดๆ

แร้วพอขึ้นแสตน เราก้อได้พบกับ 4 ยอดกุมาร

นำทีมโดน โจโจ้ แระซัง ตามมาด้วย ตุลและโอม

แหม่ มันเต้นกันโดนจัยเจ๊เหลือเกิน

แถมนั่งเม้ากันเพลินมากๆ

แร้วตอนบายศรี แอบเหนโจโจ้ทำหน้าซึ้ง รึป่าว

ก้อไม่รุ้ด้วย 5555 วันแรก เวิ้กมากกกกกก

วันที่สอง จี10 ก้อน่ารักอีกแร้ว

นำทีมโดยเป้แระโอปอล

สองคนนี้ ร่วมมือโคดๆๆๆๆๆๆๆ

แบบทั้งคิดชื่อคิดท่า แร้วเต้นนี่โอโห

ไม่ต้องหั้ยเรียก มาก่อนเรย รวมทั้ง

ปัทแร้วก้อ มิค คริสเตียนทั้ง2

เจ๊แฮบปี้มากๆ กับน้องๆ

พอขึ้นแสตน เซงนิดหน่อย เพราะว่า เกิดอาการเปี่ยนแผน

โดนย้ายแสตน เรยได้ไปนั่งก่ะอุ้ย

ม่ายมีเพื่อนเต้นเรย เง้อออออออออ

แร้วก้อตอนบายศรีน้อง เหนน้องน้ำตาปริ่มๆ

เจ๊นี่บ่อจะแตกเอา

วันที่สาม วันนี้น้องแอบนอยเล็กๆ

แต่ยังดีที่มีน้องแก้มเปนคนนำทีม

ไม่เช่นนั้นน้องคงจะอึนกันไปอีกนานนน

วันนี้แทบจะไม่ได้น้องเรย เพราะว่าน้องนอยๆ

แร้วเราเองก้อเริ่มนอยๆด้วยแหละ

เพราะเหนื่อยมากกกกกกกกกกก

พอตอนขึ้นแสตนก้อเต้นบ้าบออยุ่ แถวหลังกัน

เฮฮาดี แต่น้องๆท่าทางนอยกัน

พอตอนบายศรี มีน้องคนนึง เหมือนน้ำตาคลอ

โห เกือบไปอีกเหมือนกัน

แร้วก้อจบ3วันแห่งความเหนื่อยยาก

แต่ก้อ สุ้ๆ เพื่อชมรมปีนี้จะได้มีน้องเยอะๆกันนะ

แต่หาได้คนนึงชัวๆแรวนะ แร้วเจ๊จะหาต่อไป

เอ้อ ไก่ อย่าน้อยจัยไปเรย พี่ก้อไม่ได้หมายความว่า

พี่จะไม่ช่วย แต่ตอนนั้นพี่พุดไปเพราะความปากหมา

ของพี่เอง ขอโทดถ้าทำหั้ยรุ้สึกแย่ รุ้สึกไม่ดี

จิงๆก้อไม่ได้คิดอะไรหรอก ต่อหั้ยพี่ทำจนตาย

พี่ก้อทำเพื่อน้องๆได้ หายงอนนะคนดี

แร้วก้อขอบคุนน้องๆทุกคนมากที่พยายามกัน

ที่ทำหัยพี่รุ้สึกได้เรยว่า พวกเราตั้งจัยกันมากจิงๆ

มากกว่าพี่ๆ ด้วยซ้ำไป

อังคิ พี่เหนแกเหนื่อยมาก แต่แกก้อไม่บ่นซักคำ

แกสุดๆจิงๆหว่ะ

เบิด ไก่ พี่ขอโทด ถ้าพี่อาจจะพุดไรแรงเกินไป

แต่จิงๆ พี่ไม่ได้คิดอะไร พี่ก้อแค่ปากหมา

อย่าถือโทดโกดกันเรยนะ สุดหล่อ

ตั้ม อุ้ย พี่เหนพวกแกตั้งจัยแร้วพี่ก้อหายเหนื่อย

แร้วก้อแอบละอายเลกๆ ที่ไม่ได้ alert เหมือนพวกแก

แต่เข้าจัยพี่หน่อยนะ ว่าพี่แก่แร้ว

พี่ก้อไม่รุ้ว่าจะตอบแทนพวกเรายังไงในความพยายามของพวกเรานะ

เปนว่า พวกพี่ๆ จะพยายามหาน้องมาค่ายหั้ยได้มากที่สุดก้อแร้วกัน

แต่ถ้าผุ้ชายมาเยอะ ก้ออย่าว่าพี่แรยนะ เพราะว่า พี่คยแต่กับน้องผุ้ชาย

เอ้ย ล้อเร่น พี่จะสุ้ๆเหมือนกัน เพื่อชมรมเรานะ อย่าเพิ่งเหนื่อย อย่าเพิ่งท้อ

กันไปก่อนซะละ อีกนิดมันก้อจะเปนรุปเปนร่างแร้ว พี่สันยา ว่าพี่จะช่วย

จะไม่ปล่อยมือจนถึงที่สุดนะ

พี่ต้อม หนูก้อไม่รุ้หรอกว่า พี่ต้อมจะได้มาอ่านละป่าว

หนูขอโทด ถ้าครั้งนี้หนูไม่ค่อยได้ช่วยอะไรเรย

แต่หนูก้อจะพยายาม เท่าที่หนูทำได้ ถึงมันอาจจะไม่มากเท่าก่อนๆ

แต่หนูก้ะจะทำหั้ยดีที่สุดละกันค่ะ ถึงบางทีหนูจะปากดี ปากหมาไปบ้าง

แต่หนูก้อไม่ได้คิดอะไร เพราะว่าถ้าหนูคิด หนูก้อคงไม่พุดไป

แต่อย่างน้อย หนูก้อจิงจัยนะคะ ขอบคุนพี่ต้อมดว้ยที่เหนื่อยเพื่อชมรมเรา

ขอบคุนจิงๆค่ะ

พลอย เอิ้ล แพร วิค ก้องเกียด ขอบจัย ที่ไปไหนไปกัน ไม่ทิ้งกันไปไหน

เพราะมีพวกแก เราถึงอยากทำงาน อยากทำนุ่นทำนี่

ขอบจัยนะ ขอบจัยจริงๆ

*HAM CENTER สู้ๆ

1:17:43 PM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

5/21/2007

บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้มาแนวเครียดนะ

ถ้าขี้เกียดอ่าน ก้อเม้นไปเรยก้อได้

เพราะมันก้อเปนแค่เรื่องที่เราอยากจะบ่นๆๆ

เฉยๆ พุดกับคัยไม่ได้ ระบายกับคัยไม่ได้

ก้อเอานี่แหละวะ เสปซสุดที่รักนี่ละวะ

เริ่ม......

เคยคิดบ้างรึเปล่าว่าทำไม??

คนเราได้ดีไม่เท่ากัน มีหน้าที่การงานดีไม่เท่ากัน

ได้เรียนในที่ไม่เหมือนกัน ทำไม??

คำตอบแรกอาจจะเป็นเพราะว่าฐานะ

ก้อคงใช่ คนรวย เรียนที่ไหนยังไงก้อได้

แต่ถ้าคนรวย แร้ว ไร้สมอง ก้อคงไม่มีทางได้ดีหรอก

แร้วไอ้คนจนๆล่ะ มันจะไม่มีทางได้ดีเรยหรอ

ไม่นะ เราก้อเหนคนจนๆ ที่เค้ามีความพยายาม

ได้ดีถมเถไป นี่ไง "ความพยายาม"

เป็นสาเหดหนึ่ง ที่ทำหั้ยคนเราได้ดีไม่เหมือนกัน

มีเงินรวยล้นฟ้า พ่อเส้นก๋วยจั๊บ

ต่อหั้ยไม่พยายาม นอนแกว่งตีน

ขาดหน้า ก้อม่ายมีทางไม่มีปันยา

ได้ดีกับเค้าหรอก เชื่อดิ!!!!!

เราก้อเปนคนนึงที่มีความพยายาม

แต่ก้อแค่ในระดับหนึ่ง ระดับที่เราพอจัย

แค่นั้น!!! แต่ตอนนี้

ที่บ้านเรา กำลังเจอปันหา กับคนที่ไร้ความพยายาม

อย่าง ควายยยยยยยยยยยยยยยยยมาก

น้องชายเรา แม่งไม่เอาอ่าวเอาเหี้ยไรเรย

เราเบื่อมาก แบบ เย๊ดดดดดดดดด

คือมันจะเข้ามหาลัยปีนี้ แต่แม่งไม่ทำเหี้ยไร

ไม่หาที่เรียน ไม่ทำไร ไม่สนจัย

เรากับแม่ ต้องเปนคนหาที่เรีนย พาไปสมัคร

หาข้อมูล แทบทุกอย่างหั้ยกับมัน

เราไม่ได้คุยนะว่าเราเปนคนดีหรืออะไรมากมาย

แต่เราจำได้ว่า เราไม่เคยต้องหั้ยพ่อหั้ยแม่มา

เดือดร้อน ปวดหัว กับเรื่องเรียน นอกจาก

การหาเงินมาหั้ยเราเรียน แค่นั้น

ที่เราสนจัย ที่เราพยายามหาที่เรียนดีๆ

หาอะไรที่ดีๆหั้ยกับตัวเรา เพราะเราอยากมีอนาคต

อยากมีงานดีๆ อยากมีสิ่งดีๆ

แต่ไอ้น้องเหี้ยนี่แม่ง ไม่อยากห่าอะไรเรย

เรานะ อธิฐานทุกวัน อยากหั้ยแม่งตายๆไปเรยจิงๆ

พ่อแม่เราปวดหัว กับมันมาก

เราสงสารแม่เรามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แม่เราเหนื่อยแค่ไหน ทำไมเราจะไม่รู้

แม่เรารักน้องเรามาก ทำไมเราจะไม่รุ้

แต่น้องเราก้อไม่ได้ทำหั้ยแม่เรารุ้สึกดีเรยซักครั้ง

พอแม่เราว่า ก้อขึ้นเสียง ก้อเถียงแม่เรา

ลูกเหี้ยไรเนี่ย เราแม่งงงงงงงงงงงงงงงงง

อยากฆ่าแม่งจิงๆ ไอ้เลววววววววววววววว

เราภาวนาเรยนะ ขอหั้ยอะไรก้อตามที่มันทำไว้

ตามมันทันหั้ยเร็วที่สุด ขอหั้ยมันโดนเอง จังๆ

อย่าได้มีผลกับพ่อกับแม่กับเรากับคนอื่นๆเลย

"ไปตายซะ"

จบ......

ที่ผ่านมาก้อเพิ่งสอบไฟนอลเสดไปเมื่อ16

17ก้อไปประชุมที่ชมรม

18ไปดรีมเวิล ตอนแรกกะไปก่ะรุ่นน้อง

แต่รุ่นน้องดันทรยศ หักหลัง แร้วก้อมีอีกหลายๆคน

แร้วก้อเกิดเรื่องเสียความรุ้สึกเลกๆ ไม่เลกหรอก

เยอะเรย แต่ก้อช่างเหอะไม่ได้คิดไร

ไปดรีมเวิล หนุกดี แต่เสียดาย ฝนตก

เรยไม่ได้เร่นไวกิ้งต่อเรย5555

แร้วก้อไม่ได้ถ่ายรุปด้วย รุปน้อยมากๆ

เซงสุดๆ เฮ้อออออ

แร้ววันนี้ก้อไปตัดผมมา บ๊อบเท

กรีสสส ข้างหน้าก้อเต่อๆ เป๋ๆ

บอกไม่ถูก เดวเอารุปมาหั้ยดูละกัน

แต่ก้อดีอ่ะ แปกดี

ปอลอ....

*เดวไปทำ Au Camp เย่ๆ เจอเดกๆ

*เบื่อ หว่ะ ชีวิตรักกูเน่าจริงๆ

*จน จน จน แร้วก้อ จน

*ตายไปเหอะ

12:18:54 AM | Add a comment | Permalink | Blog it

4/28/2007

ขอโทด

ขอโทด!!!!!!!!!~

จะหั้ยพูดคำนี้เป็นร้อยๆ ครั้งเลยก้อได้

ไม่ได้เอาแต่ พูดนะ หมายความอย่างนั้นจริงๆ

แล้วก็รุ้สึกแบบนั้นจริงๆด้วย......

ขอโทดที่เปลี่ยนไป

ขอโทดที่เป็นแบบนี้

ขอโทดที่พูดแรงๆ

ขอโทดที่ทำเทอร้องไห้

และก้อ ขอโทด ที่ไม่ได้รักเทอเหมือนเดิม....

ไม่รู้ว่ามันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วก็ไม่รู้เมื่อไรจะหายด้วย

นึกไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้มันสับสนไปหมด

พอคิดได้ว่าทางออกมันคือการ เดินไปจากเทอ

แต่พอได้บอกเทอ เทอร้องไห้

ฉันก้อรุสึกผิด ฉันสงสาร แล้วสุดท้าย...ก้อดีกันเหมือนเดิม

ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นกว่าเดิม

แต่ท่าทางจะแย่กว่าเดิมด้วยซ้ำไป ....เฮ้อ

แตงรู้ว่าติพยายามจะทำหั้ยทุกๆอย่างมันดีขึ้นโคดๆ

ติทำทุกอย่าง พยายามทุกอย่าง

แตงเองต่ะหาก ที่กลับทำหั้ยมันแย่ลงๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วก้อแย่ลง .......

แตงชอบเอาเรื่องนุ้นเรื่องนี้ มาทำเปนเรื่องใหญ่ แล้วก้อหาเรื่องติ

ท้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องเลย ถ้ามองกลับไปที่จุดเริ่ม

ตอนนี้ คิดอะไรไม่ออก มันสับสน วุ่นวาย

มันมีสองทางเลือก

ทางแรก จะทนอยุ่ต่อไป กับสภาพแบบนี้

กับความรุ้สึกแบบนี้ที่ไม่รู้ว่าจะดีขึ้นรึเปล่า

แต่ก็ได้อยู่กับคนที่เค้ารักเรา แคร์เราซึ่งไม่อาจจะหาได้อีกแล้ว

หรืออีกทาง เลือกที่จะทิ้งเค้าไป เจอกับอนาคตที่ไม่สามารถคาดเดาได้

แต่ก้อจะหลุดพ้นกับความรุ้สึกแบบนี้ ได้เป็นอิสระ

ได้มีสิทธ์เจออะไรใหม่ๆ ที่อาจจะดีขึ้น

????????????

ทางไหนดีล่ะ

เหมือนตอนนี้เจอทางตัน แล้วก็ต้องเลือกเลี้ยวซักทาง

เพราะมันไปต่อไม่ได้แล้ว.............

ช่วยด้วย คัยก้อได้ ช่วยบอกที ว่าทำไงดี?????????

ฉันไม่อยากทำร้ายคนดีๆ ไม่อยากทำหั้ยเค้ารุ้สึกว่า

ผู้หยิงบนโลกนี้มันช่างเหี้ยเหลือเกิน

ฉันไม่อยากทำหั้ยอะไรๆมันทับรอยเดิม

ไม่อยากก้าวซ้ำรอยครัย ไม่อยากไปสะกิดแผลของเทอ

และที่สำคัน เทอก้อดีกับฉันมาก มากจนฉันไม่กล้าคิดว่า

จะได้เจอคนแบบเทออีกรึเปล่า?????

แต่ถ้าฉันเลือกที่จะไม่ทำร้ายเทอ ฉันก้อต้องเลือกที่จะทำร้ายตัวเอง

แล้วถ้าเทอรู้ เทอก็คงจะไม่ปล่อยหั้ยมันเปนแบบนั้น

เทอคงจะต้องเลือกเปนคนที่ถุกทำร้ายแน่ๆ

แล้วแบบนี้ จะหั้ยฉันทำยังไง ช่วยหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราสองคนที

ฉันเคยคิดว่าการได้เจอเทอ ทกหั้ยฉันกลายเป็นคนที่โชคดี

ได้มีคนแบบเทอมารัก มาเอาจัย มาเป็นห่วงเป็นใย

แต่วันนี้........ทำไมมันถึงรู้สึกแบบนี้ล่ะ

ทำไมความรักถึงได้ทำหั้ยเราเป็นทุกข์กันจัง

ถ้าฉันเลือกได้ ฉันขอไม่มีความรักดีกว่า

เพราะฉันไม่อยากเป็นทุกข์อีกแล้ว....

ขอโทด ขอโทด ขอโทด ขอโทด ขอโทด ขอโทด ขอโทด ขอโทด

เชื่อมั้ยว่ากูพิมเอง????

ปอลอ

*ขอโทดแม่ด้วย ที่วันนี้ทำอารมเสียใส่ ขอโทดจริงๆค่ะ

*เพิ่งรุ้ว่าคนหล่อก้อซาดิส ว่ะ

*อยากย้อนกลับไปวันนั้น วันที่เรายังไม่รู้จักกัน ถ้าแตงไม่เริ่ม มันก็คงไม่เป็นแบบนี้ ใช่มั้ยคะ???

3:31:41 AM | Add a comment | Read comments (5) | Permalink | Blog it

4/13/2007

เหมือนเดิม อยู่ไหม???

ได้ยินเพลงนี้โดยบังเอิญ...

แต่ชอบมาก เพราะมันโดนจัยไปเต็มๆ

ตอนนี้ทุกอย่างเหมือนเดิม

จริงๆว่าไป มันก้อไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเท่าไร

เราอาจจะตีความไปเองก้อได้

เพราะจริงๆ ก้อเหมือนไม่ได้เลิกกัน

ไม่ได้ทะเลาะกัน ....แค่ไม่เข้าใจ

เทออาจจะมองว่าฉันเปลี่ยนไป เปล่า....

ฉันไม่ได้เปลี่ยน แค่สันดานเดิมๆ ของฉันมันเริ่มออกมามากกว่า

ฉันไม่ได้เจ้าชู้ แค่ชอบมองของสวยๆงามๆ

ฉันไม่ได้หน้าม่อ แค่อัธยาศัยดี

และที่สำคัน ฉันไม่ได้หลายใจ ถ้าฉันจะรัก

ฉันเลือกที่จะรักคนๆเดียว แล้วคนๆนั้น ก็คือเทอ......

แต่วันนี้ฉันเริ่มไม่แน่จัยในอะไรบางอย่าง

คือ....เทอยังเหมือนเดิมอยุ่ไหม

หลังจากที่ฉันพูดให้เทอฟังในหลายๆเรื่อง

เทอเหมือนจะเพิ่มระยะห่างระหว่างฉันและเทอมากขึ้น

เทอบอกว่า เพราะฉัน ต้องการความเป็นส่วนตัวอย่างที่บอกไป

เทอเลย พยายามจะไม่ก้าวก่ายอะไรต่างๆ

แต่ไม่รู้สิ ฉันกลับรุ้สึกแปลกๆ เหมือนว่ามัน

ไม่เหมือนเดิม เหมือนเทอไม่ได้ห่วง ไม่ได้หวงฉัน

เหมือนเมื่อก่อน เหมือนอะไรๆ มันน้อยลงไป

แต่บางเรื่อง เทอก็ชอบทำหั้ยฉันโมโห

เทอชอบกวนอารม หรือส้นเท้ามาก

เทอชอบทำหั้ยฉันรำคาน บางทีการที่เทอ

ไม่ค่อยสนจัยฉัน ฉันก้อรุ้สึกดี ที่ได้มีชีวิตส่วนตัว

ได้คุยกับเพื่อนๆ ได้คุยกับกิ๊กๆ ล้อเร่น

หลายครั้งที่จะเลิกกันเพราะเหตุผลเดิม

เรื่องเดิมๆ ของเทอ ไม่เข้าจัยว่าทำไม??

กลุ้ม....

เปลี่ยนเรื่องดีกว่า.....

เพิ่งสอบมิดเทอมเสดไปเมื่อพุด พรึหัดที่ผ่านมา

พอทำได้ ถูๆไถๆ อาทิดที่ผ่านมาพ่อมด พาปายเลี้ยงข้าว

ร้านแรก ร้านเบียร์หิมะ ตรงประชาชื่น อีกวันนึง ร้านโอวสือ แถวปทุมวัน

เย๊ดดดด อร่อยโคดทั้ง2ร้านเหอะ กินปูกินกุ้งไปเปนกระสอบ

555 แล้วก้อรุ้เกรดด้วย คะแนนค่อยข้างดี

Logic - A

Lang - B+

Read Bus - B

สองตัวที่เหลือคือ Sale Manage + IMC จะรุ้18นี้ เครียดคับบบบบ

เดี่ญวพุ่งนี้จะไปเร่นน้ำที่สีลม กรี๊ดดดดด

แต่ปีนี้สมาชิกลดลง แซ๊ดดดด โคดดดด

แต่ไม่เปนไร แตงจี้สู้ค่ะ รอมาเปนปี ไม่สุ้ได้ไง

ถึงสังขารจะไม่ค่อยพร้อม เพราะม่ค่อยสบาย

ไอ ราวกับว่าจะเป็ฯวัณโรค แต่ก้อจะสุ้

เพื่อหนุ่มๆหน้าตาดีๆ ที่สีลม 5555555

ป.ล.

*กำลังชั่งน้ำหนัก กับเรื่องของเรา ว่าทางไหนจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด

*ส้ๆๆๆๆ

*ดีจัยจัง ปิดถึงวันที่ 17เรย เย๊

>

3:23:29 AM | Add a comment | Read comments (4) | Permalink | Blog it

3/30/2007

เลิก.....รา

วันนี้กลับบ้านมากับพลอย แพร แล้วก้อพี่ของแพร

ลงรถที่ ยูเนี่ยนมอลล์ ที่ช้อบที่น่าโปรดปราน

เดินวนไปวนมาหลายรอบ พลอยได้กางเกงก็แล้ว

ได้สร้อยก็แล้ว ไอ้เราเพิ่งได้รองเท้าไปคู่เดียว

แจ๊คคคพอตแตก มันไอ้รอบสุดท้าย

เจอกระเป๋าแสนสวยหนึ่งใบ ทีแรกมันแพง

คนขายบอกมา550เจ๊เรยเครียด หันไปหาไอ้เจ้าใบเล็ก

ไปๆมาๆ ลอดต่อว่า ถ้าได้450 เอาเลย

คนขายก้อทำหน้าเหมือนปวดขี้ แล้วก้อ ตกลง

55555 ในที่สุด เราก้อได้มันมา สีแดงแร๊ดดด แรด

โฉมหน้ากระเป๋าแสนแพงและรองเท้าแสนแรด

รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ชอบสีแดง เอะอะแดง เอะอะแดง

จะถูกจะแพงเอาแดงไว้ก่อน

เมื่อไม่นานก็เพิ่งซื้อรองเท้าแดงไป

เอาเข้าปาย เหมือนจะรวยนะ ช้อบได้ตล๊อด

คือทุกวันนี้กินแกลบแทนข้าวไปแล้ว5555

(รุปล่างโฉมหน้าผู้ต้องหา 80 บาท)

แต่รองเท้าที่ได้มาวันนี้แค่80บาทเองนะ

มันเป็นมือสอง แต่สภาพโอเชมากๆๆๆสวยงาม

อ้อ แร้วก้อได้ พวกกุนแจมาอันนึง จะเอาไปไว้ห้อย

กับกระเป๋าสีขาวที่เพื่อนพ้องซื้อหั้ยตอนวันเกิด

จะได้ดูมีราคาขึ้นอีกนิสสสสสสส

โฉมหน้าพวงกุญแจ

แล้วก็เดินไปเจอซีดีหนัง แผ่นละ50เอง แร้วก้อดีวีดีแผ่นละ100

แต่มีสี่เรื่องในหนึ่งแผ่นค่ะคุน ไม่ไหวแล้ว

เจ๊เรยต้องจัดไปหนึ่ง กลับมาก้อมาดู Ghost Rider & 300

โอ้โห สมราคามันจิงๆ แม่เจ้า ภาพมัวไม่เท่าไร

แต่เสียงพาก แรกๆก้อโออ่ะนะ หลังๆเริ่มมีดีเลย์

แบบ ได้ข่าวว่า แทงไปนานแล้ว เพิ่งจะร้อง เอ่อ...........เพื่ออะไรหรอคะ

ดูรวมๆ เหมือนอะไรๆมันจะเหมือนเดิม

แต่วันนี้ พอเรากลับมาบ้าน มีบางสิ่งบางอย่างที่เปลี่ยนไป

เรากลายเป็นคนโสดมาได้ ห้าชั่วโมงกว่าๆแล้ว (ตอนนี้ตีห้ากว่าๆ)

เสียจัยนะ ไม่ใช่ว่าอยากเลิก แต่ถ้ามันเป็นไปไม่ได้

มันไปกันไม่ได้ มันรุ้สึกฝืน รุ้สึกไม่ดี

เราจะคบกันไปทำไมจริงมั้ย????

วันนี้เล่าหั้ยพลอยฟังในหลายๆเรื่อง

พลอยบอกหั้ยลองคุยกันดู เผื่อมันจะดีขึ้น

เราลองคุยแล้วนะพลอย แต่มันไม่ดีขึ้นหว่ะ - -*

ไม่รู้ว่าติจะเข้าจัยอะไรๆรึเปล่า เราอยากหั้ยติเข้าจัยนะ

ถ้าความรุ้สึกของเรามันดีกว่านี้ หรือมันพอจะเป็นไปได้มากกว่านี้

เริ่มกันใหม่อีกครั้งมันก็คงจะไม่เลวร้ายนัก

แต่ถ้าเป็นตอนนี้........มันคงเป็นไปไม่ได้

ปอลอ...

*ร้องไห้ตาบวมมาก

*รูปเยอะเนอะ ไม่ได้ลงนานมาก

*หวังว่าอะไรๆคงจะดีขึ้นเร็วๆนะ เฮ้ออออ

6:13:49 AM | Add a comment | Read comments (5) | Permalink | Blog it

3/24/2007

จุดอิ่ม........ตัว

ตอนนี้กลับมาถึงฤดูการเรียนอีกครั้งแล้ว

ซัมเมอร์ เริ่มไปได้อาทิตย์แรก

ลงไป 2 ตัว คือ Principle of Management

and Conversation and Discussion

ตัวแรก ค่อนข้างน่าเบื่อ เรียนตอนบ่ายอีก

ง่วงๆ อึนๆ ส่วนตัวหลังก็ ชิวมาก

อาจารย์ สอนได้ไม่ถึงชั่วโมงก้อพัก15นาที

เฮฮาดี ชอบๆ เพื่อนๆในห้องน่ารักดีด้วย

วันนี้ กลับมาจากหอกับมดแล้วก็แพร

ไปแวะที่ Platinum ของถูกมากๆ

น่ารักมากๆ ด้วย แต่ไม่ค่อยจะมีงบไง

เลยได้เสื้อมาแค่ 2ตัว ของตัวเองตัวนึง แล้วก็

ของติ ตัวนึง ชอบๆๆๆ

ทีแรกกะจะไปเที่ยวกับหวา เพราะมันกลับมาครั้งนี้ยัง

ไม่ได้เจอกันเลย แต่ก็.......ไม่ได้ไป

เพราะหมดงบ และอะไรหลายอย่าง

แลยต้องไปนั่งกินหมูกะทะที่รอมานานแสนนาน

กลับมาบ้านท้องเสียอีก หมูกะทะเน่า เซงมาก

แล้วก็มานั่งเล่นเกมแบบกระสันซ่านมากกกก

แต่อยู่ๆ ก็ขี้เกียจเล่นซะยังงั้น เลยมานั่งอัพเสปซนี่แหละ....

เมื่อวันก่อน เรียนเรื่อง Reality Show

อาจารย์ถามว่า ทำไม มันถึงเป็นที่นิยม

ถามไปถามมา คำตอบที่ได้ น่าสนใจมาก

"มนุษย์ทุกคนมีความอยากรู้อยากเห็น

ในชีวิตของคนอื่นไม่มากก็น้อย"

นี่คือคำตอบที่เราสรุปมาได้จากเวอร์ชั่น Eng

ของอาจารย์........จริงมั้ย???

เราว่าจริงนะ ไม่ยังงั้น พวกไดอารี่ออนไลน์

ไม่ก็เสปซ คงไม่ป๊อบปูล่าขึ้นมาหรอก

คงไม่มีครัยมานั่งอ่านไดอารี่อันนั้นอันนี้

แล้วเอาไปตั้งกระทู้ว่ากันไปว่ากันมาหรอก

ถ้าคนเราไม่อยากรู้อยากเห็น จริงมั้ย???

บางคน แค่ได้แอบเข้าไปดูความเคลื่นไหวของ

คนที่แอบชอบ หรือคู่อริ ได้ก็เป็นอันพอใจแล้ว

แล้วนั่น ไม่ใช่ความอยากรู้อยากเห็นหรอกหรือ????

โลกมนุษย์นี่ช่างน่าอัศจรรย์............

พักเรื่องอะไรก็ไม่รู้มาที่เรื่องของตัวเองดีกว่า

เดี๋ยวนี้ ทะเลาะกับติบ่อยๆ ไม่ค่อยเข้าจัยเหมือนกัน

วันนี้ก้อทะเลาะ เมื่อเช้าก้อทะเลาะ เมื่อกี้ยังทะเลาะเลย

ไม่รุ้ว่าเราเอาแต่จัยมากเกินไปรึเปล่า?? น่าสงสัย

ความรักครั้งนี้ มีทีท่าว่าจะดี จะไปกันรอด

แต่ตอนนี้เราก็ไม่รุ้จะพูดว่ายังไงเหมือนกัน

เราเริ่มรุ้สึกเบื่อนิดๆ ที่ทำไมต้องมีคนๆนึง

เข้ามาวุ่นวายกับชีวิตที่เป็นเรา ที่เราเป็นเราแบบเนี้ย

มาตั้งนานแล้ว แต่ก่อนจะคุยกับคัยยังไง

ไม่เห็นต้องคิดอะไรมาก เดี๋ยวนี้หรอ อย่าหวัง ยากกกกกก

แต่จะว่าไป ถ้าเราไม่มีเค้า เราก็ไม่รู้ว่าจะเหงาแค่ไหน

ไม่รู้ว่า เราจะทำอาไร เวลาเรากลับบ้านมา

ไม่รู้ว่าเราจะต้องคิดเผื่ออะไรไว้เพื่อครัยอีกคนนึงทำไม

เฮ้ออ...ทุกๆอย่างมันมีทั้งด้านบวกแล้วก็ลบจริงๆ

ถ้าเทอถามฉันว่า "ฉันรักเทอไหม"

ฉันจะตอบว่า "รัก"

แต่ถ้าเทอถามว่า "จะรักกันนานเท่าไร"

คำตอบของฉันคือ "ไม่รู้"

แค่นั้นเอง.............

3:46:45 AM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

3/10/2007

ลิ้มรส อิสระ.....

เย๊ดดดด โด้วววววววววววววววววววววววววว

สอบเสดแร้ว..............

เป็นอิสระแล้ว ตั้งอาทิตย์นึง -*- 555

เอาน่า ดีกว่าไม่ได้หยุดเรย จิงมั้ย เพื่อนๆ

19ก้อต้องกลับไปเรียนซัมเมอใหม่ วุ้วๆ

เอาวะ ยังไง17นี้ ต้องไปแด๊นกะน้องหวาซักหนึ่งยกก่อน

วันนี้ ออกแนวตื่นเช้าเล็กๆ เพราะว่ากลับมากับแม่หนิง

ไปปาตูน้ำก่อน ได้เสื้อ กับรองเท้ามา

รองเท้าแรดสุดริด เปนส้นเตารีดสีแดง ปริ๊สสส

แต่จิงๆ อยากได้สีม่วงนะ แต่ไซส์หย่ายหมด

แร้วก้อได้เสื้อมา 3 ตัว โดนแม่แอ๊บไปแร้ว1 T^T

แต่ก้อดี เพราะว่าเราใส่แร้วน่ากัว อืดดดดดดโค่ด

ซื้อเสดแร้วก้อนั่งรดเม มาเจอกับ ติ ที่ พาต้า แร้วก้อนั่ง

แทกซี่ กลับมาบ้าน เพราะว่าเหนื่อยแร้ว

กลับมาถึงบ้านด้วยความรื่นเริงยินดี.......

นั่งดู Step up กันอย่างสบายอารม

แต่.......

มีเหตการนองเลือดเกินขึ้น น่ากัวมาก

ไม่ขอเล่าละกันนะ แต่ บอกได้คำเดียวว่า

เลือดกาฉูดดดดดดด ปรี๊สสส ปรี๊สสสสสสส

พอจบเรื่อง ก้อมานั่งดู Step up อย่างมีความสุขต่อ

เปนไงล่ะ ปรับฟีลกันเร็วมั้ยล่ะ 5555

พอแม่กลับมาก้อนั่งกินข้าวกันอย่าง สเบยอารม

ติแม่ง กินเยอะโค่ดพ่อ แต่ตัวแม่ง เลกเหี้ยๆ

ไม่เข้าจัย -*-

แร้วกูก้อนั่งเร่นแต่เกม จนติ งอนกลับบบ้านไปเรย แหะๆ

โทดทีนะที่รัก ก้อคนมันคิดถึงคอมนิ ไม่ได้เจอกัน

ตั้ง 3 อาทิดนี่เนอะ

ไปนอนก่อนดีกว่า เหนื่อยๆๆๆ เพราะเร่นเกมแร้วแม่ง เวลไม่อัพ

หงุดหงิด!!!!!!!!

ป.ล.

*ที่รักอย่าน้อยจัยไปเรย ไม่ได้รักเทอน้อยลง แต่แค่อยากเร่นเกมเฉยๆ

เด๋วแตงเบื่อแตงก้อเลิกเร่นแร้วนะ แต่แตงไม่เบื่อเทอหรอกนะ จุ๊บๆ

*หวา รีบๆกลับมาเรยมึง กูกระสันจัดละ

*แฮบปี้ กับ ชีวิต จิงๆเร๊ยยย

"โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนินนานถึงจนววันตาย.......ฉันขอได้ไหม" ชอบเพลงนี้...

2:07:06 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

2/17/2007

ขอโทด.....ขอบคุณ

ผ่านไปแล้ว อาทิตย์ที่แสนโหดร้าย

ผ่านไปได้ด้วยดีกับโปรเจค2วิชาใหญ่ยัก

ดีจัย แบบโค่ดดด พ่อ

วันนี้มีควิซ โลจิก ก้อพอทำได้ตามพาสา

แต่ก้อว่าทำได้มากกว่าควิซ1 นะ

อาทิดที่ผ่านมาทั้งอาทิด นอนเกินตี1ตี2แทบแม่งทุกวัน

เหนื่อยหนักหนาสาหัสมากกกก เหี้ย

แต่ก้อเอาเหอะวะ สุ้ๆ เพื่ออนาคต

วันนี้ได้เจอกับที่รักที่สยาม แต่กว่าจะได้เจอกัน

ก้อทะเลอะกัน แอบแรงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

นะ อาจเปนเพราะว่าความงี่เง่าของเรามั้ง

ก้อมันแก้ไม่หายนี่หว่า ทำไงได้วะ

ต้องขอบคุนพลอย ที่เล่านิทานหั้ยเราฟัง

รุ้สึกดีจิงๆ........

แร้วก้อออกจากสยามไปกิน

ฮอทพอท ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว

อิ่มอย่างเหี้ย พุดได้คำเดียว

เฮ้ออออออ จะอ้วกกกกกกกกกกกก

แร้วฮันนี่ ก้อบังเอินไปเจอบิน

เพื่อนเก่าที่หอการค้า

ก้อเร๊ยยยยย โชคดี บินมาส่งที่บ้านพอดีเรย

ประหยัดค่ารดโค่ดดดดดดดด

อิอิ ขอบคุนน้าบินนน

ช่วงนี้ก้อไม่มีอะไรมากมาย

อาทิดหน้าก้อเปนอาทิดสุดท้ายของปีสามแร้ว

จะสอบแร้ว จะปี4แร้ว จะจบแร้ว

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไวจังเรยหว่ะ เฮ้ออออออ

เริ่มนับถอยหลังกับอะไรหลายๆอย่าง

นับถอยหลังสู่การย้ายไปหอนอก

สู่ การเริ่มต้นปี4

สู่ การโตเป็นผู้ใหญ่

-*- ไม่เห็นจะอยากโตเท่าไรเร๊ยยย

เอาวะ ชีวิตไม่สิ้นก้อต้องดิ้นกันไปใช่มั้ยคะ

ป.ล.

*อยากอยู่กับเทอไปนานๆจังเรย ฮันนี่

*โรคกระเพาะกำเริบ จะอ้วกกกกกกก

*ขอกูนอนเต็มๆซักวันเหอะค้าบบบบ

1:10:47 AM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

2/11/2007

BUSY BUSY!!!

จิงๆ ก้ออยากอัพเปน อิงลิชเวอชั่นอ่ะนะ

แต่แบบ เอียนเหี้ยๆ เอียนมากๆ ท่าทาง

กูจะพิมโปรเจค เยอะเกินไป 555

ก้อช่วงนี้ยุ่ง มาก มากมากมากมากมากมากมากมากมากมากกกกกกกกกกกกกกกกก

พอมั้ย???

โปรเจคเปนร้อยเปนพัน ไหนจะพรีเซ้น

ไปนจะพรีรีจีส ไหนจะควิซ

เอาหั้ยตายยยยยยยยยยยยยยยยย ไปเลย!!!

ที่ผ่านๆ มาก้อโอเคนะ ทะเลาะกับฮันนี่ บ้างเปนครั้งคราว

ตามพาสาข้าวใหม่ปลามัน หรอ???

อ้อ อาทิดที่ผ่านมาๆๆ มีJetset'reมาด้วย

สนุกๆๆๆ

แต่เสียจัย นักร้องนำไม่น่าเดินเข้ามาใกล้มากเรย

ทำหั้ยความหลงรักลดลงไป สิบเปอเซน เพราะ

หน้าพี่แก เอ่อ...........(เซนเซอร์)

แสงและมุมและแว่น ช่วยได้จิงๆนะเนี่ย 555

แร้วก้อมีไป โรงเรียนที่สุพันมา

ไปบริจาคสิ่งของหั้ยเด็กๆมา

รุ้สึกดี ได้บุญดี แต่รุ้สึกว่า โรงเรียนไม่ค่อยกันดาร ตอนแรก

ก้อนึกๆว่า จะมากกว่านี้ แต่ก้อ

เอาน่า เค้าก้อมีไม่เท่าที่เราๆมี ก้อโอเคแร้ว

มีแต่คนพุดถึงวันวาเลนไทน์

ว่าดีเนอะมีแฟน ได้นุ่นได้นี่

ไม่รุ้ดิ เราไม่ได้หวังมั้ง ว่าต้องได้อะไร

เพราะเราก้อไม่ได้หั้ยอะไรแฟนเราเหมือนกัน

เพราะ เรารุ้สึกว่า มันไม่ใช่วันของเรา

แต่ถ้าเปนการ์ด เปนชอกโกแลดเลกๆน้อยๆ

มันก้อโอเคนะ แต่ถ้าแบบ เอ่อ....

ดอกไม้ช่อเท่าฝาบ้าน....ไม่ไหว

เอาไว้หั้ยคนอื่นดีกว่า มันเปืองตังเด้อออออออ

เกบตังไว้ไปกินข้าวกินไรด้วยกันดีกว่าอีก

เนอะๆๆๆๆๆ

แต่ก้ออย่าพุดไปเรย ถ้าได้มีโอกาดอยุ่ใกล้ที่รักวันนั้น

ก้ออาจจะมีอะไรหั้ยก้อได้ แต่นี่ก้อไม่ได้อยุ่

เพราะเราก้อไปเรียนที่บางนา ที่รักก้อเรียนที่มหาลัย

ไกลแสนไกล ช่างเปนรักที่ห่างไกลเหลื๊อออออ เกิน555

ก้อขอหั้ยทุกๆคนที่มีความรัก แฮบปี้ๆมากๆนะจ๊ะ

ส่วนคัยที่ยังไร้คู่ ก้อขอหั้ยเจอคู่ไวไว

คัยอยากได้ไวไว บอกเจ๊แตง จะจัดหั้ย ว่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ

พี เอส

*2เดือนแร้ว วู้วววว

*งานท่วมหัวเหี้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

*i'm already drop finance T^T

*luv u ka honey ^3^ >>>>>>> ctartoongi=cartoon+tangi

"Miz u every day"

3:37:02 AM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it